Autor: Damian Szymon Nitecki
Chorągiew Torunia w czasie tzw. „wielkiej wojny” Królestwa Polski z Zakonem Krzyżackim w latach 1409-1411 w „Banderia Prutenorum” Jana Długosza
Oczywiście chorągiew Torunia z salamandrą w płomieniach i dewizą Durabo nie była pierwszą. Jan Długosz w „Banderia Prutenorum” z 1448 r. opisuje chorągiew Torunia zdobytą przez wojsko króla Władysława Jagiełły podczas bitwy pod Grunwaldem i zawieszoną na katedrze wawelskiej. Według rysunku i opisu tego kronikarza Toruń miał „za godło zamek z trzema wieżami barwy czerwonej, bramę czarną z podwojami otwartymi barwy żółtej w polu białym”. Po utracie w 1410 r. tej chorągwi Toruń zapewne wykonał nową. Nie ma jednak o tym żadnych informacji archiwalnych. Najpewniej jednak była to chorągiew z takim samym motywem.
Dopiero przywilej stosowania czerwonego koloru wydany dla Torunia w 1506 r. przez króla Aleksandra Jagiellończyka spowodować musiał decyzję o sprawieniu nowej, już czerwonej chorągwi z salamandrą.
Bibliografia
Źródła
Długosz J., Banderia Prutenorum
