Autor: Damian Szymon Nitecki
Psuedo-Corbulo. Centrale Montemartini w Rzymie
Korbulon rozpoczął swoje wojny walcząc z dwoma szczepami germańskimi, tj. Chaukami i Fryzami. Miało to miejsce w 47 r. n.e. Potem wojował z Armeńczykami w latach 56 – 59 n.e. i w 63 r. n.e. W sumie w swojej karierze wojskowej stoczył pięć zwycięskich wojen.
Wojny w Germanii
47 r. n.e. – objęcie stanowiska propretora Germanii Dolnej przez Korbulona; zwycięska wojna z Chaukami
47 r. n.e. – zwycięska wojna z Fryzami; zaatakowanie Fryzów, przyjęcie ich kapitulacji i wzięcie od nich zakładników
47 r. n.e. – zwycięska wojna z Chaukami; zabicie wodza Chauków Gannaska
Wojny z Armeńczykami – lennikami Partów w Armenii
Zwycięska pierwsza wojna w Armenii w latach 56 – 59 n.e.
56 r. – zajęcie twierdzy Wolandum
58 r. n.e. – zajęcie twierdzy Artaksaty
59 r. n.e. – zajęcie twierdzy Tigranocerty
59 r. n.e. – zajęcie miasta Legardy
Zwycięska druga wojna w Armenii w 63 r. n.e.
63 r. – skoncentrowanie armii złożonej z legionów: III Gallica, V Macedonica, VI Ferrata, XV Apollinaris, vexillationes z Egiptu i prowincji naddunajskich oraz piechoty i jazdy auxiliów i opanowanie Armenii; negocjacje z królem Partów Wologezesem I i królem Armenii Tiridatesem I zakończone zhołdowaniem Armenii
Bibliografia
Źródła
Roman Imperial Coinage, vol. 1: Augustus – Vitelius (31 BC – 69 AD), ed. H. Mattingly, E. A. Sydenham, London 1923.
Tacitus Cornelius, Annales (Latin), Perseus Digital Library, ed. Ch. D. Fisher, Oxford 1906.
Literatura
Goldsworthy A. K., W Imię Rzymu. Wodzowie, których zwycięstwa stworzyły rzymskie imperium, przek. K. Kuraszkiewicz, Warszawa 2003, s. 236 – 258.
Syme R., Domitius Corbulo, „Journal of Roman Studies”, 60, 1974.
