Autor: Damian Szymon Nitecki
Tarcza żołnierza legionu V Iovia
Legio V Iovia był legionem rzymskim utworzonym przez Dioklecjana pod koniec III wieku, jeszcze służącym na początku V wieku. Przydomek legionu odnosi się do Jowisza, którego szczególną czcią darzył Dioklecjan (znany również jako Iovianus, „człowiek podobny do Jowisza”). V Iovia stacjonował wraz z jej bliżniaczym legionem VI Herculia w Pannonii Secunda, nowej prowincji utworzonej z podziału starej prowincji Pannonia. Legion otrzymał numer „piąty”, ponieważ w Panonii były już cztery legiony. Celem legionu, posiadającego stały obóz w Bononii i wysunięty kasztel w Onagrinum, była ochrona cesarskiej rezydencji Dioklecjana w Sirmium (Illyricum). „Notitia Dignitatum” lokalizuje legion jeszcze w Illyricum na początku V wieku n.e.
Możliwe, że niektórzy ludzie z legionu V Iovia i VI Herculia utworzyli Jowianów i Herkulianów, nową cesarską straż przyboczną Dioklecjana. Żołnierze V Iovia mieli przydomek 'Martiobarbuli’, ponieważ byli ekspertami w rzucaniu dzirytami zwanymi plumbatami.
Bibliografia
Źródła
Notitia Dignitatum. In Partibus Occidentis. Latin Library.
Vegetius Renatus Publius Flavius, Epitoma Rei Militaris, [w:] „Meander”, 28, 1974, s.403-417, s.485-501; 29, 1974, s.198-232, s. 333-352, tłumaczyła A. Komornicka, Warszawa 1973-1974.
Vegetius Renatus Publius Flavius, Epitoma Rei Militaris, Latin Library.
Vegetius Renatus Publius Flavius, Epitoma Rei Militaris (English), trans. N.P. Milner, ed. I: Liverpool 1993, ed. II: Liverpool 1996.
